Bach et consortes

soprany:
Małgorzata Panek, Lidia Sosnowska

alty:
Katarzyna Freiwald, Zuzanna Kozłowska

tenory:
Piotr Windak, Karol Kusz

basy:
Michał Jan Barański, Łukasz Dziuba

Chór kameralny Cracow Singers tworzą śpiewacy, których wspólnym dążeniem, a także znakiem rozpoznawczym, jest konsekwentnie wypracowywana estetyka brzmienia oraz jakość interpretacji.
Zespół wykonuje zróżnicowany gatunkowo i stylistycznie repertuar – od czasów Średniowiecza i Renesansu, po utwory współczesnych twórców, włączając prawykonania nowych dzieł kompozytorów polskich i zagranicznych. Poza wykonywaniem muzyki a cappella, Cracow Singers współpracuje z orkiestrami kameralnymi oraz symfonicznymi występując w zwiększonym obsadowo składzie.
Cracow Singers współpracuje z wydawnictwem Hans Sikorski z Hamburga, wykonując europejskie premiery najnowszych kompozycji Lery Auerbach z towarzyszeniem słynnych zespołów instrumentalnych – Raschèr Saxophone Quartet, Quatuor Béla, Kwartet Śląski. Do tej pory Cracow Singers wykonywał premiery dzieł Lery Auerbach w Polsce, Austrii i na Węgrzech.
W ciągu zaledwie 6 lat działalność zespół dokonał rejestracji 5 wydawnictw płytowych: Soyka & Cracow Singers. Shakespeare a cappella, dwupłytowy album z udziałem Stanisława Soyki. SUB URSAE Under the Northern Sky z wszystkimi dziełami Wacława z Szamotuł, włączając światową premierę nagrania odnalezionej i w części zrekonstruowanej, najdłuższej kompozycji Wacława z Szamotuł – Lamentationes. Koniunkcja Panufnik – płyta zawiera 5 premier nagraniowych utworów Roxanny Panufnik oraz płyta Tabulatura Joannis de Lyublyn 1540 – Sacrum et Profanum – z utworami z Tabulatury Jana z Lublina. Oh drogie perły… to premierowe nagranie zbioru kolęd zapisanych w Kancjonałach Benedyktynek z Opactwa św. Wojciecha w Staniątkach. Najnowsze wydawnictwo Pod skrzydłem sokoła pod dyrekcją Zoltána Pada zawiera kompozycje polskich i węgierskich kompozytorów współczesnych.
Cracow Singers zapraszany jest do udziału w zagranicznych i krajowych festiwalach, m.in. Wien Modern, Estate Sforzesca, Liszt Fest International Cultural Festival, Banchetto Musicale, Canterbury Festival, L’Orgue de Chaource, Zagreb Classic, Festiwal Bożonarodzeniowy w Tallinie, Festiwal ORGANy PLUS+, Festiwale Szekspirowskie (Bitola, Erywań, Gdańsk), Misteria Paschalia, Sacrum Profanum, Gorczycki Festiwal, Festiwal Górecki-Penderecki, Festiwal Emanacje Festiwal Muzyki Filmowej i wiele innych.
Cracow Singers podejmuje współpracę także z gościnnymi dyrygentami takimi jak – Fabio Bonizzoni, Zoltán Pad, Maciej Tworek, Lera Auerbach.
Kierownikiem artystycznym Cracow Singers jest Karol Kusz.
Zespół reprezentuje Fundacja Equinum, która specjalizuje się w tworzeniu i realizacji autorskich wydarzeń artystycznych.

„Naturalny retor, muzyk intensywny, wrażliwy na każde harmoniczne drgnienie i każdy melodyczny niuans (Alexandra Coghlan), chwalona za grę o „wyśmienitym poczuciu pasji, z użyciem potężnego arsenału dynamiki, artykulacji i ornamentacji” (Andrew Benson Wilson), wiolonczelistka Agnieszka Ewa Oszańca ukończyła studia muzyczne w klasie wiolonczel historycznych Violi de Hoog na wydziale instrumentów dawnych Konserwatorium w Utrechcie.

Znana rodzimej publiczności z wieloletniej współpracy z Capellą Cracoviensis, od kiedy zamieszkała we Włoszech koncertuje regularnie jako solistka oraz członkini międzynarodowych formacji muzyki dawnej, między innymi włoskich Stile Galante (Stefano Aresi) i La Risonanza (Fabio Bonizzoni) oraz holenderskiej grupy Ensemble Odyssee (Andrea Friggi). Koncertuje na najważniejszych światowych festiwalach muzyki dawnej i nagrywa dla takich wytwórni jak Glossa, Sony Classical, Decca, Pan Classics, Alpha, Globe Records. Jej nagranie sonat wiolonczelowych Salvatore Lanzettigo wydane przez holenderską wytwórnię Challenge Classics, zostało entuzjastycznie przyjęte przez słuchaczy i międzynarodową krytykę. Niebawem nakładem wydawnictwa Glossa ukaże się kolejna płyta Ensemble Stile Galante, zawierająca między innymi jej interpretację  koncertu wiolonczelowego Nicola Porpory.

Agnieszka Oszańca należy do grona pedagogów La Risonanza Early Music Summer Academy w Bertinoro (Emilia-Romagna) oraz Akademii Muzycznej w Katowicach. Gra na instrumencie wykonanym przez Michiela De Hoog (Dublin).

Zainteresowanie dawnymi instrumentami klawiszowymi Aleksander Mocek rozwinął podczas studiów pod kierunkiem swoich mistrzów: prof. Magdaleny Myczki w Krakowie oraz prof. Roberta Hilla we Fryburgu Bryzgowijskim. Decyzję o poświęceniu się wykonawstwu muzyki dawnej – oraz uzyskanie doktoratu w tej dziedzinie – poprzedził równoległymi studiami instrumentalnymi oraz teoretycznymi w trzech specjalnościach, otrzymując – poza klawesynowymi – dyplomy z fortepianu (w klasie prof. Andrzeja Pikula) oraz teorii muzyki. Odbył kursy mistrzowskie pod kierunkiem m.in. Mitzi Meyerson i Christophe’a Rousseta (Montisi, Włochy). Podczas Międzynarodowych Konkursów Bachowskich w Lipsku został laureatem trzech nagród: Bärenreiter-Preis (2014), European Union Baroque Orchestra „dla najbardziej obiecującego klawesynisty konkursu” (2014) oraz nagrody publiczności w finale (2018).
Jako solista występuje regularnie z recitalami na historycznych instrumentach klawiszowych, w tym kilkukrotnie podczas festiwalu Oude Muziek w Utrechcie („Fabulous Fringe”). Jako kameralista oraz realizując partię basso continuo występował w kraju i za granicą z zespołami muzyki dawnej takimi jak Capella Cracoviensis, Capella Regia Polona przy Polskiej Operze Królewskiej, Gradus ad Parnassum czy {oh!} Orkiestra Historyczna. W roli klawesynisty wziął udział w oryginalnych produkcjach Johannes-Passion-in-Berliner-Dom z orkiestrą Berliner Symphoniker oraz break-dance’owych widowiskach Red Bull Flying Bach w Azji. W 2019 roku w Filharmonii Krakowskiej dokonał z Orkiestrą Symfoniczną Akademii Muzycznej w Krakowie polskiego prawykonania koncertu klawesynowego Jeana Françaix na klawesynie Pleyela.
W ramach działalności naukowej oraz popularno-naukowej publikował artykuły m.in. w „Ruchu Muzycznym” oraz prezentował referaty podczas międzynarodowych konferencji na uniwersytetach w Cambridge, Kolonii, Warszawie i Krakowie. Żywo interesując się kontekstami wokół historycznych praktyk i technik kompozytorskich, dokonał rekonstrukcji zaginionych ksiąg głosowych z repertuaru XVII-wiecznej polskiej polifonii, utrwalonych następnie dla wytwórni DUX. Zgodnie z zainteresowaniami oscylującymi na pograniczu praktyki i teorii, w macierzystej uczelni prowadzi – poza instrumentalnymi – zajęcia z kontrapunktu oraz harmonii. Hobbystycznie gromadzi bibliotekę obcojęzycznych publikacji związanych z muzyką dawną, liczącą w tej chwili prawie półtora tysiąca pozycji.
Za swoją działalność nagradzany stypendiami „Sapere Auso”, Ministra Edukacji, Ministra Kultury i Ministra Nauki. W 2015 roku został stypendystą programu „Młoda Polska”. Recitalem obejmującym „Kunst der Fuge” rozpoczyna w 2020 roku autorski projekt wykonania wszystkich dzieł klawesynowych J.S. Bacha.

Uważany za jednego z czołowych klawesynistów i organistów swojego pokolenia – ukończył barokowe organy i klawesyn w Konserwatorium w Hadze pod kierunkiem Tona Koopmana.
Od 2004 roku, współpracując z najważniejszymi współczesnymi orkiestrami barokowymi (Amsterdam Baroque Orchestra di Ton Koopman, Le Concert des Nations Jordiego Savalla, Europa Galante) poświęcił się wyłącznie działalności solisty i dyrygenta powołanej przez siebie orkiestry – La Risonanza, z którą regularnie występuje w najważniejszych salach koncertowych i na najważniejszych europejskich festiwalach.
Jest także profesorem klawesynu w Konserwatorium Muzycznym Novara oraz w Królewskim Konserwatorium w Hadze (Holandia). Jest prezesem Stowarzyszenia Hendel, organizacji promującej studia i badania nad muzyką Haendla we Włoszech.
Fabio Bonizzoni od kilku lat nagrywa dla hiszpańskiej wytwórni Glossa. W jego dyskografii znajdują się dzieła Claudio Merulo, Giovanniego Salvatore, Giovanniego Picchiego, Francesco Geminianiego, Bernardo Storace’a, Domenico Scarlattiego oraz Wariacje Goldbergowskie i Kunst der Fuge J.S. Bacha. Jego najnowsza publikacja to podwójna płyta CD poświęcona Toccatom Frescobaldiego oraz klawikord na klawesyn i organy, która niedawno zdobyła nagrodę za najlepszy album roku z muzyką dawną miesięcznika Amadeus.
Z orkiestrą La Risonanza zrealizował w 2010 roku projekt kompletnego nagrania kantat włoskich Haendla, uznanych przez magazyn „Gramophone” za najważniejszy projekt hendlowski dekady; trzy z siedmiu płyt CD projektu zdobyły prestiżową nagrodę Haendla Stanleya Sadie, a najnowsze wydawnictwo „Apollo and Daphne” jest zdobywcą nagrody Gramophone 2011.
Występuje również jako dyrygent gościnny z orkiestrami barokowymi (Barokowa Orkiestra Sewilli, Wrocławska Orkiestra Barokowa, Nederlandse Bach Vereniging, Capella Cracoviensis), jak i z nowoczesnymi (Camerata Curitiba, Metropolitan Orchestra of Lisbon). W 2011 roku dyrygował Orkiestrą Teatro alla Scala w Mediolanie z niepublikowanym dotąd baletem „The other Casanova”.